--> گونه بايد باشد : أبى الحسن علىّ ، ملقّب به أبى الجنّ ، ابن محمد بن على بن اسماعيل الاعرج ابن جعفر الصادق عليه السلام . و شاهد بر اين مدّعى گفته تمامى تبارشناسان است ( كه نام آنها در پايان آمده ) كه أبو الجنّ را از نسل محمد بن على بن اسماعيل دانسته‌اند ، نه محمد بن اسماعيل ، زيرا به گفته آنان نسل اسماعيل أعرج ابن جعفر الصادق عليه السلام از دو تن به نامهاى : على و محمد بوده است . 1 - اما نسل محمد بن اسماعيل از دو تن گسترش يافته است : الف : جعفر الشاعر ( يا الأصغر ) كه داراى نسل گسترده‌اى بوده است ، به نام ( بنو البغيض ) و در مصر و مغرب پراكنده‌اند . ب : محمد كه فرزندان او در مصر گسترده‌اند . ج : احمد 2 - اما نسل على بن اسماعيل نيز از سوى دو تن گسترش يافته است : الف : اسماعيل الثانى ، كه به گفته عبيدلى نسّابه در « تهذيب الانساب : ص 174 » ، و فخر رازى در « الشجرة المباركة : 117 » عقب نداشته است ، و به گفته ديگران فرزندان او در شمال آفريقا ، و بويژه در مغرب گسترده‌اند . ب : محمد الشعرانى ، و به گفته فخر رازى ، تنها نسل على بن اسماعيل از اوست ، اين محمد تنها يك فرزند داشته است به نام ( على ) ، مكنّى به ( أبو الحسن ) ، و ملقّب به ( أبو الجنّ ) ، و اين أبو الجن تنها يك فرزند داشته است به نام ( الحسين ) كه در قم بوده . اما سلسله نسبى كه در نسخه‌هاى « تاريخ قم و بحار الانوار و أنوار المشعشعين » آمده با گفته تبارشناسان علوى توافق ندارد ، زيرا نسل جعفر بن محمد بن اسماعيل از دو تن به نامهاى : احمد و محمد است ، كه در مصر و شمال آفريقا گسترده بوده‌اند ، و يادى از وجود آنها در مشرق اسلامى و ايران نيامده است ، علاوه بر آن كه جعفر بن محمد بن اسماعيل فرزند يا فرزندانى به نام الحسين بن الحسين ، يا الحسن بن الحسين ، يا الحسين بن الحسن ملقّب به أبو الجنّ نداشته است . همچنين يادى از اين شخص با سلسله نسب يادشده ، در نسخه‌هاى تاريخ قم در كتاب منتقلة الطالبيّة ( كه نام چند تن از علويان مهاجر به قم را به نقل از كتاب قم - كه ظاهرا همين تاريخ قم است - آورده ) نيامده است ، كه نشان از ناشناخته‌بودن اين شخص با اين سلسله نسب نزد آنان